گزارش تصویری: موج چهارم کرونا در خرم‌آباد

گزارشی از موج چهارم کرونا و زندگی شهروندان لرستان از نرگس پورحاتمی و بهار حسین‌وند

موج چهارم کروناهم از راه رسید

بماند که دلیل آن بی‌تدبیری دولت است.

باز کردن راه‌ها و جاده‌ها برای تردد مسافرین در عید نوروز هم چندان در این همه‌گیری کرونا بی‌تاثیر نبوده‌ است.

در هفته‌های منتهی به پایان سال ۱۳۹۹، آمار مبتلایان به کووید ۱۹ به طور چشم‌گیری کاهش یافته‌ بود.

به گزارش پایگاه خبری سرخط حتی آمار مرگ‌ و میر به کمتر از ۱۰۰ هموطن در روز رسیده‌ بود.

مادامی که کرونا تمام زورش را میزد،

در اخرین لحظات کرونای انگلیسی سعی داشت زهر خودش را به جان و سلامت مردم بریزد.

در همین ایام بود که خوزستان تازه به آرامش رسیده به یک‌باره از چراغ قرمز رد شد و سیاه شد.

در لرستان هم وضعیت زرد و تا حدودی آبی شده بود.

زمزمه‌هایی از بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها در ایام امتحانات در آن به گوش میرسید.

با آغاز سال جدید و مسافرت‌های کنترل نشده، بازگشایی اماکن تفریحی و زیارتی و هتل‌ها موجب‌ شد که موج چهارم کرونا شیوع پیدا کند.

دولت اما بازهم بی‌تدبیری کرد.

با تصمیم‌هایی که معلوم نبود با چه انگیزه‌ای اتخاذ شده‌اند بار دیگر جان مردم را به خطر انداخت و موج چهارم کرونا آغاز شد.

تعطیلات به پایان نرسید

دولت مجبور شد با شیوع بالای کرونا حتی در مناطق کم خطر هشدار برگشت ۷۲ ساعته را به مسافران بدهد.

در اواخر تعطیلات بازهم محدودیت‌های شبانه تردد خودرو همراه با جریمه‌های سنگین یک میلیون تومانی برای متخلفان در نظر گرفته‌ شد.

پس از پایان تعطیلات دولت چاره‌ای جز اعلام قرنطینه دو هفته‌ای کل کشور نداشت.

کاسبان و بازاریان قشری بودند که دچار بیشترین ضرر و زیان‌های مالی شدند.

در چنین وضعیتی گرانی سر به فلک کشیده و ملت به نان شب‌شان محتاج هستند.

مشکلات اقتصادی از سر و کول ملت بالا می‌رود و روزبه‌روز آن‌ها را بیشتر به زیر خط فقر می‌کشاند.

کاسبان در قرنطینه عمومی بیشترین صدمه و ضربه را می‌خورند.

از همه این‌ها که بگذریم، نگاهی گذرا به خیابان‌ها و مغازه‌ها می‌اندازیم.

متوجه میشویم که متاسفانه این قرنطینه نیز پاسخگو نیست.

گزارش تصویری نرگس پورحاتمی از موج چهارم کرونا در خرم‌آباد

نرگس پورحاتمی، عکاس و معمار
Narges Pourhatami, photographer and architect

مردم در خیابان‌ها هستند

حتی با وجود این قرنطینه و رعایت بسیاری از مردم، اما زحمات کادر درمان این چنین بی‌فایده خواهدبود.

خودتان کلاه‌تان را قاضی کنید.

گرانیست و هزاران بدبختی

از افت دلار گرفته تا بالا رفتن ثانیه‌ای نرخ اقلام.

ملت یکشان گرو دوشان هست حتی اگر نخواهند مجبورند یکجورهایی جانشان را کف دستشان بگیرند و قرنطینه را دور بزنند.

شما فکر میکنید مقصران این وضعیت و نابسمانی‌ها چه کسانیست؟

امید هم که به کل پرکشیده، دیگر کسی به امید به فردایش ندارد.

اصلا اگر اوضاع اقتصادی و فرهنگی و سیاسی را هم کنار بگذاریم و همچنان بسپریم به رجل شصت ساله.

اما اجتماع را یک‌طور بدی بوی مرگ و غم گرفته تا حدی که شاید کرونا بهانه‌ای بیش نباشد.

در این روزهای موج چهارم کرونا

ملت خسته‌شده از صبر بدون نتیجه و زده شده از امید واهی،

دیگر شرکت در مهمانی‌ها و دور همی‌ها را به ماندن در خانه و تنهایی ترجیح می‌دهند ولو به قیمت از دست‌دادن جانشان باشد.

دیگر حتی جریمه های سنگین هم جلودارشان نیست، از پوشاندن پلاک ها با چسب و ماسک گرفته تا…

و در اخر به عنوان یک شهروند به مقامات دولتی توصیه‌ای دارم

این نابسمانی‌ها، این دور زدن های قانون در این آشفته بازار هیچکدام سامان نمی‌یابند مگر که دولت دست به کاری جدی بزند.

حقیقتا میدانید یاس و افسردگی از کجا می‌آید، وقتی امیدی نباشد، وقتی بدانی اسمت یا در لیست فوتی‌ها خواهد بود یا جزو کسانی که عزیزت را از دست خواهی داد و کاری از دستت برنیاید جز تماشا.

از جایی که پول باشد، اما خرید واکسن نباشد و فقط وعده‌های سرخرمن بدهند.

از جایی که ساخت واکسن هم زمان ببرد و زمان کافی نباشد برای صبر مگر به قیمت قربانی شدن تعدادی زندگی و از‌دست‌رفتن آرزوها.

از جایی که از کشورهای دوست و همسایه گرفته غربی‌ها همه واکسینه عمومی را آغاز کرده‌باشند و اما در اینجا همچنان خبری نباشد…

حقیقتا بسیاری از مردم منتظر کرونای بریزیلی‌اند دیگر…

و در این صورت ایا شما دلیلی برای امیدواربودن در این مردم می‌بینید؟

بهار حسین وند

بهار حسین وند، خبرنگار
Bahar HosseinVand, Reporter
پایان پیام/
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

یادداشت های بعد فرم نظر